KARAMSARLIKTAN KURTULABİLMEK İÇİN...


UMUT EDEBİLMEK İÇİN SARILABİLECEK BİR DAL BULMALIYIZ...!

Benim, ORKİDEM var,mesela...!
Bilenler bilir bir de hasta olan 86 yaşında ki annemin yaşama sevinci-gayreti...



ORKİDEM...
Beklemediğim bir an da küçücük bir tomurcukla merhaba dediği gün,


Nasıl sevindim anlatamam,

Saksısı çok küçüktü,hemen değiştirdim tabii ki..!
Ama mutlu olmadı değişiklikten,yapraklar soluverdi birden.
Ve ben hiç bir bilgi sahibi değildim halinden,
Sadece o an hissettim ki ORKİDEM hazır değil geniş bir kab  ve ya dünyaya,
Şimdilik su-güneş ve ilgim yetecekti ona.
Hemen eski kabına geri aldım
 kuzum ya.! nasıl da sevindi toparladı kendini yeniden..

Bebeklerin uyurken ellerinin oynamasından korkması gibi bir durum yaşadı sevgili ORKİDEM..


Yeniden güneşine her sabah gülücüklerle selamlar verdi...


Dönüp dönüp küçücük saksına,yani o minik  
 yuvasına gurur ve övünçle baktı her gün...  


Bir havalı ve güzeldi ben izlerken ona hayran...


o ise kendisiyle barışık...


Işıkla su-güneşle dost...


Bir açtı ki..! ORKİDEM..!                  


Öyle böyle,değil güzelikden de öte,




Bir güç ve yaşama gayretiydi bana gösterilen,
Çığlık atar gibiydi...


                                                                                

Bu gayrete ve gösterilen güçe saygı duymaktı, bana kalan,birde görsel ziyafetten nasibimi alan yüreğim....di...,


Ferahlayan,


Arkasında bıraktığı eserleri gördüğüm an,            



Solduğunda üzülmediğim andı sadece YAŞANAN.!

Sonra.....?

O kadar gün yoğun bakımdan çıkıp yaşamak için gayret gösteren ,


Ellerini orkideme benzettiğimde,haksız olmadığımı ispat edercesine annem...


Ellerini kullanmaya başladığında,içtiği kıtlama çaydı onun ilk gayretini gösterdiği an...     



80 yıllık dudak keyfini almasına kim engel koyabilir ki ...?


Çay keyfi sonrası dalıp gitse de uzak diyarlara,
 Bırakıp gittiğinde fikir ve yaşam gayretleri farklı olsada, 
 5 evladının tadı ,özlemi,
Ve anneme kattığı gücü de ,değeri de  

BİR....di..!



BİR ....UMUT Her zaman vardır....