Bugün keşfettiğim AĞAÇLAR...

İnsan her gün yeni bir şey öğreniyor...
Ama kayda geçirip ölümsüzleştirmiyor.
Ancak her gün de ölmeyecekmiş gibi didişiyor.
Fakat ölümden de bir o kadar korkuyor...


Ne , büyük kayıp,önceden farketmemiş olmam...!

A Ğ A Ç L A R....Böyle çıplak  VE  doğal...


Bir ağaç bu kadar güçlü olabilirdi. ANNEM gibi...!


Nasıl direnç gösterip KÖKÜNDEN yamuk-yumuk da olsa tutunmuş hayata,


Bu nasıl da çocuksu,yakışıklı olmaya çalışmış,tatlı sarhoş BABAM gibi...!


Dim-dik ve kendinden emin,ÖĞRETMENİM gibi,


Bu kollarını  bonkörce açmış,fazla çocuk doğurmadan bile anaç, HALAM gibi...


Kokusu ile sağlıklı AİLE, ÜLKE,DÜNYA gibi ,



Özğürlüğünü ilan etmiş,çok şeyi de kotarmış,ayaklarının üstünde,sağlam duran bir KADIN gibi,


Zayıflığına rağmen,ne zaman nerde yürekliliğini gösterecek bir İNSAN gibi,


Çok zorlu engebeli toprağa rağmen,dik-güçlü-duygulu,çağdaş EŞİM gibi,


Bu her zaman,her yerde bulabileceğime,inandığım  İYİ NİYETLİ İNSAN  gibi,


Bu bazen durup küçücük de olsa  (es ve enerji ) alabileceğim ÇOCUK gibi,


Bu;  PASTA gibi,

Bu da,
Waaav kokusuna,enerjisine,tohumlarına,büyüklüğüne,sarıp-sarmalasın kollarıyla,kucağında,ninniler söylesin uyutsun,

güldürsün,


Dinlendirsin diye beni...Tanrıma..ŞÜKÜR...KOKUSUYLA....




Gençlere sabır göstermek,zor geçen bu dönemlerinde yanlarında olmak gerek diye düşünerek...Bu da ERGEN gibi  ağacım paylaşmadan edemedim...Tam da PUNKÇU...