Koca ÇAM sen de mi ? DEVRİLDİN...!


Koca ÇAM oldu mu şimdi ;

Beni -yavrularını,doğa da yalnız bırakıp gitmeler,

Sen de mi dayanamadın,insanımsı yaratıkların yaptıklarına...

İki lokma et yemek için kıydılar kınalı kuzulara da,yaktılar ormanı,börtü-böceği...

Dayanamadı mı, kanadı kırılan ,kuşun yavrularının aç  çığlıklarının,

ağırlığına,dalların..


Tomurcukların UMUT olmuştu...!

Köklerinden sökülüp kendi kendine yıkılmak yakıştı mı ? 
Sanki sana böyle...!

Kokunla  sabahları günaydınlaşırken,
Sırtımı dayadığımda gövden siper olmuş korumuş kollamıştı KÖTÜLÜKLERDEN oysa beni..!


Bak arkadaşın TOPRAK bile ne kadar şaşkın, koklayıp-ağlıyor eminim içinden.


İnanmak istemiyor,etrafında fır-fır dönerken,

Keşke bir iple bağlayabilseydi MERİH seni de, koruyup,kollayabilseydi,kötülüklerden,

Der mi ki ? 

Yoksa içinden ah insanlar bizi yalnız bırakın YETER,

Gölgemiz bile size fazla diye,

İSYAN lar da mı acaba..? 


Offf....Koca ÇAM...! Teslimiyeti seçmek senin elinde ise...
Saygılarımla seni uğurluyor-Kutsuyorum..

Ve ben ; 
İnsanımsı insanlarla aynı havayı solumaktan,çok yoruldum itiraf ediyorum,
Teslimiyeti ben de senin gibi seçmek istiyorum,

" Bu düşüncemden de hemen utanıyorum..."

Daha çok yaşamak istiyorum...!



Toprak altında,kalanların hakları için de ;
Çok ama çooook uzun yaşamak,ilahi " adaleti" görmek istiyorum...

Çok şey mi istiyorum.? Söyle...!