Bebeğim mi ? Annem mi ?

Annem dersem beklentim çok oluyor,hüsrana uğruyorum,
Küçük Merih'in bütün çocukluk duyguları depreşiyor sızlanmaya başlıyorum...

Özellikle uyurken tüm canlılar gibi ne kadar da masum-aciz ve caresiz..

Bu yüzden annem benim bebeğim ....
Bir bebeğiniz olduğunda  güdülerinizle bile olsa ona güzel bakmayı becerebilirsiniz her canlı gibi.
Biz annemle evcilik oynamaya başladık,bazen o anne oluyor bazen ben anne oluyorum.

O anne olunca daha çok hoşuma gitse de,

Eh ; Ben de fena anne değilim...

Özellikle takma dişlerini çıkardığında,çok tatlı oluyor.
Onu kucaklayıp sevmek istiyorum ama kaldıramıyorum,belim ağırıyor.
Yemek yedirirken,tabağını bitirmesi için dondurma ile kandırıyorum,
Bana kızsa da dondurma yerken yüzünde ki mutluluk resmini çekip dondurmak,kalbimin bir köşesine asmak istiyorum.

Bezini değiştirdiğimde canı acısa bile bana yardımcı olmaya çalışırken,anne oluyor bir an ;
Kalkmak istesede kalkmayan bedeninde ki ağırlığın kalbinden geldiğini bildiğimden birden Ben...Hafifliyor...Güçleniyorum...

Yine de belimin acısından çok kalbimin acıdığını hissediyorum...
Seni gençliğin de çok sorgulasam da hiç yargılamıyorum...!
Ve her şeye rağmen annem ben seni çok seviyorum....

ANNEEEMMM.