SESLENİŞ...!


Baharın müjdecisi olmayı ne çok isterdim,

Ne çok isterdim,tüm insanların yüreğinde ki müjdecisi olmayı ;
olamadığım için,sihirli bir değnekle dokunamadığım,
çoğu zaman da anlayamadığım için,
 ben üzgün ve caresizim.

Caresizliğim her mutsuz kalbin azıcık da olsa ucuna dokunamadığım.
Kalbimde ki sevinç ve huzuru paylaşıp çoğalamadığım için,

Bu sabah bahar dallarının açıpda donmasından anladığım.
Zaman,zaman yüzümde donup kalan çoğu gülücüğüm...

Don ve soğuktan,doğa nasıl baş edemiyor ise ;
Müjdeleri sunarken.

Benim de içimde hep yarım kalan breysel mutluluğum....!

Çok şükür,çok şükür demeğe utanıp sıkıldığım.

"Dünya her şeye rağmen,
 yeni güzel günlere yine de, gebe ,"

diyebildiğim için kimden özürdilemeliyim,

Bilemedim.